Chimpansee in de zoo is tevreden
Ingrid Holvoet beschrijft de mentale wereld van een chimpansee aan de hand van onderstaande foto.
Voelt zich goed, is tevreden. Heeft iedere dag voedsel, het voedsel is er gewoon, leeft een zorgeloos leven. Hoeft niet iedere dag meer naar voedsel te zoeken zoals vroeger, hoeft niet meer te vechten voor een brok voedsel met andere apen.
Hij loopt overdag wat rond in de ruimte waarin hij verblijft, hij klimt wat in de bomen, of hij zwiert door de ruimte heen (ik kan niet duidelijk uitmaken mbv wat hij zich verplaatst, ik krijg daar geen duidelijk beeld van door), dan eet hij een banaan, soms voelt hij de zon op zijn buik en dat vindt hij prettig. Er komen soms mensen voorbij, daar stoort hij zich niet aan, dat is hij gewoon. Hij let meestal niet op hen.
Hij is alleen in een ruimte en op een afstand (in een andere ruimte) zijn er andere chimpansees. Een drietal. Hij heeft daar geen contact mee. Het feit dat hij weet dat er nog andere apen zijn heeft wel een geruststellend effect op hem. Er zijn er nog zoals hem, hij is niet alleen in zijn soort. Hij heeft voor de rest geen behoefte aan contact met andere apen, hij voelt zich best gelukkig alleen.
De oppasser komt nu en dan voedsel brengen, vult zijn voedselcontainers bij. Hij wacht tot de oppasser weg is en gaat dan naar het voedsel om te eten.
En zo gaat zijn dag voorbij. Wat op de grond lopen, wat eten, wat in de lucht zwieren, soms eens naar de mensen kijken die voorbijgaan, wat slapen met de zonnestralen op zijn buik, hij is best gelukkig zo. Het mag voor hem altijd zo blijven. Hij heeft geen behoefte aan gezelschap.
Zijn (of haar misschien) leven is nu veel beter dan vroeger, toen er een dagelijkse strijd was om voedsel te vergaren, en waar chimpansees binnen een groep elkaar soms vijandig gezind waren, en waar sommige chimpansees die naderbij kwamen bij een klein groepje dat aan het eten was, weggejaagd werden. Het was elk voor zich. Er werd niet gedeeld. Sommige chimpansees hadden al het voedsel en anderen hadden weinig. Hij (of zij) trok zijn plan wel.
Hij mengde zich niet te veel in de groep, hij bleef wat op afstand van de meeste apen. Er was veel vijandigheid en kliekvorming. Sommige apen werden uitgesloten, hij gelukkig niet. Maar hij was toch sowieso niet zo gesteld op contact met andere apen. Soms trok hij wel eens op met enkele andere apen met wie het redelijk goed klikte, en dan zaten ze in een groepje tezamen, en liepen ze soms wat achter elkaar aan (op een kleine afstand), en zochten ze naar vlooien bij elkaar.
Maar hij was even graag gewoon op zijn eentje, wel bij de groep, maar zo wat aan de rand zittend, en wat op afstand zittend van de anderen, en de anderen gadeslaand.
En zonder te denken. Dit is iets wat ik (Ingrid Holvoet) voel bij deze en ook bij veel andere chimpansees, maar niet bij alle, dat ze gewoon waarnemen en dingen doen, maar niet denken. Ze kunnen wel dingen leren die herhaald worden, ze kunnen leren van iets dat hen voorgedaan wordt, ze hebben een geheugen, maar ze redeneren niet.
Aan de andere kant heb ik ook foto's gevonden van chimpansees die wel intelligent zijn en redeneren en nadenken en dingen begrijpen. Zoals Chimp Clint die op deze website beschreven staat.
|
