Chimp clint, wiens DNA model stond voor het samenstellen van het chimpansee genoom.
Mentale wereld van een chimpansee (Chimp Clint) aan de hand van een foto, door Ingrid Holvoet.
Ik voel de persoonlijkheid, de mentale toestand en de situatie van een dier of een persoon op een foto zoals die was op het moment dat de foto genomen werd.
 Chimp Clint
Een goede natuur, zachtaardig.
Eenzaam.
Meestal zit hij alleen in een kleine ruimte (een kooi), die zich in een ruimte bevindt waar meestal niemand is. (Het voelt aan alsof de kooi ergens op staat, zoals een tafel, doet denken aan een lokaal waar enkele tafels staan). Dan verveelt hij zich, hij heeft niets te doen. Dan slaapt hij maar wat. Er is soms lange tijd na elkaar geen beweging in de ruimte waar de kooi staat. (Het voelt aan als enkele dagen tot 3 à 4 dagen). Hij doet zijn behoeften in de kooi. Er is dikwijls geen voedsel, geen water. In een hoek van kooi ligt er wat stro. Nu en dan hoort hij geluiden die van buitenaf komen, stemmen en het geluid van een auto, en hoort hij beweging in de kamer waar zijn kooi staat of hoort hij dat er een deur opengaat. Zo weet hij dat hij niet alleen is in het gebouw is. Hij slaapt wat en hij zit gewoon te wachten, tot er weer voedsel komt.
Soms staat er ineens iemand voor zijn kooi, en mag hij eruit, en dan gaan ze tezamen door gangen naar buiten, (het voelt aan alsof er iets rond zijn hals bevestigd is, een leiband), soms neemt hij de hand van de persoon en dan weer niet, en dan komt hij in de buitenlucht, en dan wandelen ze wat (er is een strook asfalt met aan de rand een gazon). En dan gaan ze weer naar binnen, naar zijn kooi. Dit is een moment die hij graag heeft, hij is begerig om terug naar zijn kooi te gaan, omdat hij weet dat er voedsel en water zal zijn. Telkens als hij terugkomt van ergens naartoe te zijn geweest, is de kooi ververst en is er voedsel en water.
En soms staat er ineens weer iemand aan zijn kooi, deze persoon is groter en breder dan de andere die hem komt halen om te wandelen. Dan wordt hij uit zijn kooi gelaten, en gaat hij te voet mee met de persoon naar de deur van de kamer. (Het voelt aan alsof de persoon iets roods op de rug heeft, maar ik kan niet plaatsen wat dat is). En dan komen ze in gangen en lege ruimtes en dan komen ze in een witte grote ruimte waar dingen staan. Er is soms 1 persoon in die ruimte, soms zijn er meerdere. En dan doen ze rare dingen met hem. Hij begrijpt niet waarom dat gebeurt. Hij moet gaan zitten op een stoel, en dan zetten ze iets op zijn hoofd. Hij voelt dat er iets op zijn hoofd gedrukt wordt. En dan voelt hij iets in zijn hoofd, hij voelt kleine schokjes in zijn hoofd. Soms voelt hij die schokjes ook in zijn lichaam. En dan is het gedaan, en mag hij weer vertrekken. En dan gaan ze weer door de ruimtes en de gangen, en komen ze weer bij zijn kooi. En dan is de kooi wat opgeruimd en is er vers stro en is er water en voedsel.
Soms, als hij in de ruimte is bij de mensen, moet hij gaan liggen op een smalle langwerpige tafel met een witte ondergrond en dan binden ze hem vast aan de tafel. Ze doen een band over zijn borst en zijn armen. Op die momenten zijn er twee tot drie mensen rond de tafel. En dan geven ze hem prikken. Soms maken ze hem daarna weer los en andere keren laten ze nog een tijdje liggen. Soms is hij een tijdje weg van de wereld (verdoofd) en dan komt hij weer bij. Soms brengen ze hem onmiddellijk weer naar zijn kooi daarna en soms zetten ze weer iets op zijn hoofd en voelt hij dan weer de schokjes. Eigenlijk heeft hij het liefst dat hij weer onmiddellijk mag vertrekken en dat ze hem niets meer op zijn hoofd zetten. Want hij is er begerig naar om terug naar zijn kooi te gaan, omdat hij weet dat er voedsel en water in zijn kooi zal zijn en vers stro en zijn kooi zal gereinigd zijn. Dan is hij gelukkig dat er voedsel is en hij doet zich tegoed aan het voedsel en dat zijn korte momenten van geluk. En dan is hij weer alleen. Er is voor enkele dagen voedsel en dan raakt het op. En dan zit hij nog enkele dagen zonder voedsel en dan komen ze hem weer halen.
Soms als hij in die ruimte met de mensen is, moet hij rare dingen doen. Soms moet hij ter plaatse lopen in een kleine ruimte, en hebben ze hem iets bevestigd op zijn borst en rug met draden eraan. Soms moet hij met zijn rug tegen een muur staan en bevestigen ze weer iets op zijn borst en rug.
Soms zit hij op een stoel naast een persoon die ook op een stoel zit. (Dit doet denken aan de persoon met wie hij gaat wandelen.) En dan toont die persoon hem dingen en moet hij dingen aanwijzen. (Het heeft iets met kleuren en symbolen te maken denk ik, hij moet dezelfde kleuren of symbolen aanwijzen). En dan zit de persoon recht tegenover hem op een stoel, en dan heeft die kleine gekleurde bollen in de hand, en dan moet hij weer dingen aanwijzen. Of dan houdt die persoon hem kaarten voor (zo ongeveer ter grootte van een tarot kaart), en daar staan symbolen of kleuren op, en dan moet hij weer dingen aanwijzen. En dan krijgt hij soms iets om te eten, en soms niet.
Voor de rest zit hij meestal eenzaam in zijn kooi, en heeft hij soms verdriet. En zit hij te wachten tot er weer iets komt. En slaapt hij wat en zit hij te wachten, en eet hij wat en drinkt hij wat. En dan raakt het voedsel op, en dan duurt het nog een tijd eer er iemand komt, en dan komt er weer iemand. (Misschien zit hij soms wel een paar dagen zonder voedsel of water).
Er is geen band met de mensen rond hem, het zijn vreemden voor hem. Hij staat neutraal tegenover hen. Ze geven hem voedsel, dat is alles. (Er is geen besef van dat hij door hen van zijn vrijheid wordt beroofd). Soms is hij kwaad op hen, en wil hij niet meewerken, en wil hij niet doen wat ze vragen. Hij heeft honger, hij wil eerst voedsel krijgen. Hij heeft soms al een paar dagen niet gegeten. Hij moet altijd allerlei dingen doen terwijl hij zich niet lekker voelt. Soms wil hij helemaal niet meewerken. En dan brengen ze hem terug. En dan is zijn kooi niet voldoende gereinigd en is er nog geen vers voedsel en water. En dan voelt hij zich zo ellendig en verdrietig. En dan is hij zo kwaad. En dan komen ze hem na een dag weer halen, en krijgt hij wat voedsel en water, maar niet genoeg om zijn honger te stillen, en dan werkt hij gewillig mee. Want hij weet dat als hij meewerkt, hij daarna terug kan naar zijn kooi en dat zijn kooi ververst zal zijn en dat er voedsel zal zijn. En dat vooruitzicht geeft hem moed om mee te werken.
Hij begrijpt niet waarom hij al die dingen moet doen, maar hij doet het maar omdat hij dan voedsel krijgt.
Heeft waarschijnlijk gans zijn leven in gevangenschap geleefd. Ik kan in ieder geval geen herinneringen voelen op de foto van een leven in vrijheid. Ik kan alleen vaag herinneringen oppikken van een leven een gevangenschap, van een leven in een ruimte binnen en ook in een ruimte buiten in de openlucht, tezamen met enkele andere chimpansees.
Is intelligenter dan de andere twee chimpansees die ik beschreven heb en die te lezen staan op deze site, en ook dan chimpansees op andere foto’s die ik kort even gevoeld heb om de intelligentie te checken. Dikwijls voel ik op foto’s van chimpansees dat ze niet redeneren, niet denken. Dat ze alleen waarnemen en kunnen leren door voorbeelden te zien die ze kunnen onthouden en navolgen. Op de foto van Chimp Clint voel ik dat hij wel kan redeneren.
Chimp Clint kan nadenken over iets, redeneren, logische verbanden zien, gevolgtrekkingen maken, begrijpen.
Ik heb dan toch eens de moeite gedaan om meer foto’s van chimps te gaan voelen op hun intellectuele mogelijkheden. En dan heb ik toch verschillende foto’s gevoeld van chimps die kunnen nadenken over iets, redeneren en begrijpen.
De chimpansee op de foto rechts is eveneens een chimp die redeneert.
|
